Leela Sasu Suniche Vahir Ridhpur #dandvatpranam

#dandvatpranam

Jai Shree Govind Prabhu Maharaj ../\..

This leela is of the Goving Prabhu Ji Maharaj. Keshave Vihari Uddhiyapane Satra Aarogna, Sasu Suniche Vahir, Ridhpur. This is located on the Rddhapura the East side of the road tivasa, known as the Shee Govind Prabhu Charanankita , also well known as Sasu listen well.

Leela describes, at the East of the City how Keshav Nayakani dug a well and the well flodded with water after the touch of Shree Govind Prabhu step thumb.

Keshav Nayakani: dug a well, but it seems that there is no water inside the well. Then he said Prabhu Ji there is no water inside, not even a single drop.
Shree Prabhu Ji: Told and forced Keshav Nayank to dig more inside.
Keshav Nayank: Prabhu Ji, I tried my best. But really there is no more water inside. I am sure.
Shree Prabhu Ji: You will find, but still you must dig more inside.
Keshav Nayank: Prabhu Ji, i am still trying, but still there is no water.
Shree Prabhu Ji: After the several tries of Keshav Nayanka, now the Govind Prabhu Ji touched the base with his foot step thumb. Then Keshav Nayank tried last time and planty of water start flowing outwards. Base starts gathering with water.

Finllay, Keshav Nayak have the well full of water and then he built a strong boundary wall around the well face. After this, Keshav Nayak give invitations to the Brahamns and the Munis for the lunch on the udhyapan. Shre Govind Prabhu Ji occupied the seat at the wall of the well. Prabhu Ji has taken the bhog there. In this way, Keshav Nayka did the udyapana. Then Kesavanayaka leaved to the Nagavale.


Original Leela in Marathi

: केशववीहीरी उद्यापनी सातरा आरोगणा :
सासु सुनेची विहिर ऋद्धपुर
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ऋद्धपुर च्या पुर्वेला तिवसा रोडवर असलेली श्री गोविंद प्रभुं चरणांकित, ही विहिर सासु, सुनेची विहिर म्हणून प्रसिद्ध आहे.

लिळा :
नगराच्या पूर्वेस केशवनायकांनी विहिर खोदली. परंतु पाणी लागत नाही म्हणुन चिंतित झाले. मग श्रीप्रभु बाबांना विनंती केली, “ बाबा मी खुप कष्टाने विहिर खोदली परंतु पाणी लागत नाही.” सर्वज्ञ म्हणाले, “अवो मेला जाए, वीहीरी खणावी म्हणे : न खणावी म्हणे : मेला जाए खणावीची म्हणे :” तेंव्हा केशव नायक म्हणाले, “जी,जी एव्हडी खोल विहिर खोदली परंतु पाणी लागले नाही.” सर्वज्ञ म्हणाले, अवो मेला जाए खण म्हणे : आणि श्री चरणाचा अंगठा लावला. केशवनायकांनी थोडे खोदताच, खुप पाणी लागले. संपुर्ण विहिर पाण्याने भरली. सर्वजन आश्चर्यचकित झाले.

नंतर केशवनायकांनी सुंदर चिरेबंदी विहिर बांधली. आता फक्त वरील काठ बांधणे बाकी होते. तेंव्हा श्रीप्रभु म्हणाले, “मेला जाए, सीसवठी न बांधता, अगोदर उद्यापन कर म्हणे :” केशव नायक म्हणाले, ज्याअर्थी गोसावी म्हणतात तेंव्हा पुढे काही तरी कठीन प्रसंग असेल ! म्हणून उद्यापण करवित असतील. मग केशव नायकांनी उद्यापऩाची तयारी केली. माडव घातला, ब्राम्हण बोलावले, हवण केले, ब्राम्हणाला जेउ घातले. नंतर गोसावी तेथे बीजे केले, विहीरीमधे एका ठिकाणी बसुन आरोगणा झाली.

इकडे त्याच दिवसी कटक देवगीरीला विठ्ठलनायक व दाएनायकांना, जे राज दरबारा मधे दरबारी होते तृटी आली म्हणून पकडले. केशवनायक त्यांचे व्याही होते, व त्यांनी काही वस्तू केशवनायकां कडे ठेवली होती. म्हणून केशवनायक ही नागवले गेले. तेंव्हा केशवनायक म्हणाले, “राउळांनी येणा-या संकटाची सुचना म्हणून उद्यापण करविले..! [ऋ.च. १५५]

|| दंडवत प्रणाम ||

#dandvatpranam

Source of information
https://twitter.com/hashtag/dandvatpranam?src=hash&ref_src=twsrc%5Etfw
https://www.facebook.com/राउळ-माए-राउळ-बापु-1050391278356174/

See more at Twitter: #dandvatpranam